WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 2
SZPITAL GWANGJIN
Gdzie jesteś?
Dobra, muszę kończyć.
Jest w szpitalu Gwangjin.
- Pojedziemy tam. - Dobrze.
Uspokójmy się i zadzwońmy na policję.
Możemy jechać szybciej?
Dobrze.
Co robisz?
Jak ty...
Skoro się boisz, jestem pewien na 100%.
Zaczekaj.
To byłeś ty.
Czekaj.
Pogadajmy. Uspokój się.
Czemu nie wezwałeś karetki?
Nie.
To nie tak. Obgadajmy to. Daj spokój.
Dlaczego ktoś inny ma ponieść karę?
Pomocy!
Niech mi ktoś pomoże!
Czekaj. Posłuchaj mnie.
Ty świnio.
Czemu zabiłeś mojego tatę?
Dlaczego?
Przepraszam.
Naprawdę przepraszam.
Przestań. Przepraszam.
Za późno.
Ten, kogo powinieneś przepraszać,
nie żyje.
Czekaj. Proszę, nie rób tego.
Zabiłeś go.
Musisz
go przeprosić.
Musisz umrzeć!
Zdychaj!
No dalej, zdychaj!
Zdychaj, dupku!
Cholera.
Sukinsyn.
Zdychaj, dupku!
Przestań!
Odłóż to.
Park Saeroyi!
Rzuć kamień!
Ten dupek zabił mi ojca.
Rozumiem.
Zbadam tę sprawę, ale to rzuć.
Mówię, że sukinsyn zabił mojego tatę!
Rzuć to!
Saeroyi, rzuć kamień, dobrze?
- Wystarczy. - Przestań, proszę!
Chcesz przez niego być mordercą?
Posłuchaj koleżanki. To nic nie zmieni.
Rozumiem, co czujesz.
- Uspokój się. - Akurat.
- Jak pan mógłby mnie rozumieć? - Proszę.
- Rzuć kamień, póki cię proszę. - A jeśli nie rzucę?
Rzuć go.
Może pan strzelić.
Bo mnie
już nic nie obchodzi.
Cholera jasna.
Nie.
- Proszę, nie. - Odsuń się!
Nie może pan strzelić.
Soo-ah, odsuń się.
Ty debilu.
Nikt tego nie chce.
Co ty możesz wiedzieć?
Mój tata nie żyje!
Może nie wiem, jak się czujesz,
ale wiem, co myślałby o tym twój tata.
Nie chciałby, żebyś zniszczył sobie życie
przez zemstę na takim dupku.
Nie chciałby tego.
Wiesz, że mam rację.
Lepiej niż ktokolwiek inny.
Prawda?
Chciałem, żebyś był dumny i pewny siebie.
A dziś zobaczyłem,
że już taki jesteś.
Nawet nie wiesz, jaki jestem dumny.
Chcę, żebyś dalej tak żył, synu.
Cholera.
Tato...
Tato!
Tato...
LICEUM GWANGJIN
I tak po prostu
pogrzeb mojego taty
dobiegł końca.
LICEUM GWANGJIN
Słuchajcie, mam niezłego newsa.
Wiecie, że tata tego nowego umarł, nie?
Podobno to Geun-won go potrącił.
Geun-won trafił do szpitala po wypadku.
Nowy poszedł do szpitala i zrobił niezłą aferę.
Skąd wiesz?
Moja mama pracuje w szpitalu.
Może się wkurzył, bo wyleciał ze szkoły.
Geun-wonowi miałoby ujść na sucho zabójstwo?
Może masz rację.
Ale jego ojciec może zatuszować niemal wszystko.
- Fakt. - Zastanówcie się.
Wywalili go przez Geun-wona.
Nowy walnął Geun-wona tylko po to, żeby się opamiętał.
34GA7777
ARESZT W GYEONGGI
NIE ZAPOMNIJ TEGO DNIA
Współczuję ci śmierci ojca.
Ale
nie możesz wyładowywać złości na moim synu.
Nie sądzisz?
Co pan tu robi?
Znałem twojego ojca przez 20 lat.
Przykro mi widzieć cię
w więzieniu.
Ale zrozum,
twoje złe zachowanie w szkole
i zero jakiejkolwiek refleksji z twojej strony
sprawiają,
że chcę przywrócić cię do pionu.
Pytałem, co pan tu robi.
Mówiłem, przyszedłem tu,
by dać ci drugą szansę.
- Drugą szansę? - Co ty na to?
Zastanów się nad sobą
i uklęknij przed moim synem, to...
To pana syn
powinien paść na kolana.
Ciekawe.
Tak wychował cię ojciec?
Z sympatii dam ci radę.
Przekonania.
Ambicja.
Takich słów używają ci, którzy nie mają nic oprócz ego.
Nic na nich nie zyskają,
to tylko upór i głupota.
Zastanowisz się nad sobą w więzieniu.
Komendant zajął się detektywem,
który zabezpieczył nagrania z kamery.
Obrońca chłopaka też uważa, że należy skrócić mu wyrok.
On się nie boi.
Słucham?
To bardzo dziwne.
Z jakiegoś powodu działa mi na nerwy.
Park Saeroyi?
Wspominał pan o uczennicy, która mówiła o samochodzie Geun-wona.
Nazywa się Oh Soo-ah. Chodzi do klasy z pana synem.
Dorastała w domu dziecka, który kiedyś finansowała nasza firma.
Tak?
Przyznaliśmy, że auto należało do pana syna.
Ale wyjaśniliśmy, że tamtego wieczora pożyczył je ogrodnik.
Jej zeznanie nic nie zmieni. Nie musi się pan przejmować.
Ona przyjaźni się
z Saeroyim?
Chyba tak.
Chcę się z nią spotkać.
Dobrze.
Wyglądasz znajomo.
Możliwe, że widziałem cię w domu dziecka.
Możliwe.
Przyjaźnisz się z Geun-wonem?
Jesteśmy w jednej klasie.
A czy
przyjaźnisz się z Saeroyim?
Tak.
Nasza firma prowadzi fundację.
Chcemy zapłacić za twoje czesne i utrzymanie.
Co ty na to?
Mam
dość pieniędzy na czesne.
To za mało.
Będziesz musiała pokryć też czynsz i bieżące wydatki.
Co mam zrobić w zamian?
W zamian?
Mam zeznawać przeciwko Saeroyiemu?
Cóż za pomysł.
Nie.
To naprawdę smutne.
Musiałaś mieć trudne życie,
skoro tak myślisz.
Chcę zrobić coś dobrego, niczego sobie nie dopowiadaj.
Możesz zeznać prawdę.
Proszę dopisać ją do naszego programu stypendialnego.
- Oczywiście. - Tato, ja...
Możesz już iść.
- Do widzenia. - Co się dzieje?
Co tu robisz?
A ty? Powinieneś być w szpitalu.
Muszę ci coś powiedzieć.
Soo-ah.
Jeśli...
tak by się stało...
Co?
Jeśli poprosiłbym cię o coś w zamian,
co byś zrobiła?
Tato.
Żartuję.
Do zobaczenia.
Po co zaprosiłeś tu Soo-ah?
Wracaj do szpitala.
Proszę, uwolnij go.
- Co? - Wypuść Saeroyiego z więzienia.
To wszystko moja wina.
Twoja?
Potrąciłem jego tatę...
Przez ciebie pan Kim
ponosi karę za śmierć pana Parka.
- Tato. - Milcz!
Wybrałem cię na swojego następcę.
Ale mam też drugiego syna, mimo że jest bękartem.
To znaczy,
że ktoś może cię zastąpić.
Mój następca nie może zostać skazany.
To jakiś absurd.
Nie może do tego dojść.
Ale jeśli tak będzie, wybiorę jego.
- Tato. - Żeby go uwolnić,
musiałbyś się przyznać do winy.
Więc powiedz.
Nadal chcesz mu pomóc?
Przepraszam.
Dobry wybór.
Kierując się sumieniem, niczego nie osiągniesz.
Jasne?
To dobry czas. Chodź ze mną.
Wiesz, co mnie bawi?
Świnie są inteligentniejsze od psów.
Ale 90% ludzi i tak je wieprzowinę,
mimo że o tym wiedzą.
Bo wieprzowina smakuje wybornie.
Nie rozumiem takiego podejścia.
Ludzie jedzą wieprzowinę,
ale gardzą tymi, którzy jedzą psy.
Z drugiej strony
psy są bardzo wierne i bywają urocze. To kwestia perspektywy.
Pracownicy
i podwładni pracujący dla zarobku...
Myśl o nich jak o psach.
Tato.
Patrz, jak wyrosły.
Zobaczmy.
Którą dziś ugotować?
- Popatrzmy. - Cholera!
Tato.
Co ty robisz?
Czy to zabijanie kur, czy zarządzanie firmą,
musisz rozumieć całość procesu, by być prawdziwym właścicielem.
Patrz.
Ugotuję ją.
Skręcę jej kark i ją zabiję.
Potem ją oskubię,
wypatroszę,
pokroję wnętrzności i je usmażę.
Trzymaj. Skręć jej kark.
Nie mogę.
- Nie mogę! - Nie możesz?
Nie jesteś spadkobiercą firmy?
Zrób to!
Skręć mocno.
Inaczej spróbuje uciec ze złamanym kręgosłupem.
Park Saeroyi. Widać to po nim na pierwszy rzut oka.
Przykro mi to mówić, ale nie dorastasz mu do pięt.
Z tym że on jest tylko zwierzęciem, a ty człowiekiem.
Nie mogę znieść tego,
że jest ci go szkoda, mimo że cię dwa razy pobił.
Wyobraź sobie, że ta kura to Saeroyi.
Jeśli jesteś moim synem
i spadkobiercą Janggi,
nie miej w sobie współczucia
i jedz wieprzowinę i drób.
Nie dasz rady?
Dam.
Zrobię to.
Dobrze.
Masz rację, tato.
Saeroyi
jest zwierzęciem.
DZISIEJSZA ROZPRAWA
Sąd orzeka,
że oskarżony usiłował zabić ofiarę,
biorąc pod uwagę wykorzystaną broń i stan ofiary.
Oskarżony nie przyznaje się do winy ani nie żałuje swojego czynu,
mimo że dokonał go na podstawie nieprawdziwych domysłów.
Szacowany czas zgonu ofiary to 20.20.
Ten człowiek był w domu i grabił ogród. To nie ma sensu.
Racja.
To nie ma sensu.
Kiedyś zmuszono cię do zabicia człowieka
i zostałeś zdegradowany.
Kiedy spodziewasz się awansu?
- Co? - Skąd to masz?
Przejąłeś nagrania z cywilnej kamery
bez mojej zgody lub zgody właściciela domu?
- Komendancie... - Przejrzyj na oczy.
Obudź się, jeśli chcesz zachować pracę.
Twoja córka za miesiąc kończy roczek.
Nie pozwól, żeby poczucie sprawiedliwości cię zrujnowało.
Pomyśl o swojej rodzinie.
Pamiętaj.
Twoje życie
zależy od syna prezesa.
Dlatego też na mocy artykułu 254 Kodeksu Karnego oskarżony zostaje skazany
na trzy lata pozbawienia wolności.
ZAKŁAD KARNY CHUNGCHEONG
To wasz nowy współlokator.
Nawet nie myślcie o inicjacji.
To tylko dzieciak, po co mielibyśmy go dręczyć?
Spokojna głowa.
Ty, młody.
Gdy poznajesz dorosłych,
powinieneś uklęknąć i się przedstawić.
Uklęknij przed moim synem i przeproś za to, co zrobiłeś.
Na co się gapisz, gówniarzu?
Mam ochotę wydłubać ci gały.
Co jest?
To jakiś wariat?
Wszystko stanie się łatwiejsze,
jeśli padnę na kolana?
Dlaczego wszyscy mają obsesję na punkcie klękania?
Ale
jestem twoim synem.
Chciałem, żebyś był
dumny i pewny siebie. Nie to, co ja.
Chcę, żebyś dalej tak żył,
synu.
Co ci się stało?
Nic.
Dziękuję, że do mnie przyjechałaś.
Stało się coś?
Dostałam się na Uniwersytet Gwangjin.
Naprawdę?
Świetnie. Marzyłaś o tym.
To skąd ta mina?
Jangga
zaoferowała mi
stypendium.
Wezwałam policję i cię powstrzymałam.
Dlatego mi to zaproponowali.
Przepraszam.
Nie jestem tak silna jak ty. Jestem tchórzem.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Co?
To prawda, że pobiłem Geun-wona.
Dobrze zrobiłaś, dzwoniąc po policję.
Muszę ci podziękować.
Gdyby nie ty,
siedziałbym tu
za morderstwo.
Saeroyi.
Podjęłaś decyzję.
Więc się jej trzymaj.
Nie zrobiłaś nic złego.
Co zrobisz, jak już stąd wyjdziesz?
Osoba z wyrokiem
nie może być policjantem.
Mają tu bibliotekę z toną książek.
- Bibliotekę? - Tak.
Mam teraz dużo czasu, więc postanowiłem wykorzystać go
na naukę.
Znalazłem autobiografię prezesa Janga.
Autobiografię?
Zrobiła na mnie wrażenie.
Zaczynał od zera i zbudował wielką korporację.
Zainspirował mnie.
Chcesz otworzyć własną restaurację?
Tak.
Rozumiem.
Zemsta.
No coś ty.
Po prostu uznałem,
że to fajny plan.
Zawsze marzyłem o własnej firmie.
Z niecierpliwości aż mi wali serce.
Każde twoje kolejne danie jest lepsze od poprzedniego.
Pychota.
Podobno jestem niezłym kucharzem.
I myślę...
że to może być fajne.
Muszę już iść.
Saeroyi.
Tak?
Dlaczego
próbowałeś
mnie poderwać?
Co?
Dlaczego chciałeś mój numer?
Nad jeziorem?
Wybacz. Nie chciałaś, żebym się w tobie zabujał.
Ale ja cię lubię.
Nadal
mnie lubisz?
Ja nie lubię biednych facetów.
Zamierzasz sporo zarabiać?
Od teraz
chcę zostać bogaty.
Miałem w sercu ogromną dziurę.
Byłem otępiony.
Ale o dziwo
on mnie łatwo prowokował.
Nienawiść nie miała sensu.
Mój tata i tak już nie żył.
To była ostatnia myśl,
jaka przychodziła mi do głowy.
Zemsta.
Mam wrażenie,
że to słowo wypełnia moje zranione serce.
Nie mogę...
doczekać się, aż stąd wyjdę.
2 LATA PÓŹNIEJ
To on.
- Witamy na wolności, szefie. - Witamy.
Świetnie.
- Proszę, szefie. - Sam to zjedz.
Ale ładna pogoda.
Saeroyi, nikt po ciebie nie przyjdzie?
- Nie. - Chodź, podwiozę cię.
Nie trzeba, przejdę się.
Na pewno? Dobra, przewietrz się.
W razie czego dzwoń.
- Do zobaczenia. - Trzymaj się.
To młody chłopak.
Chyba pan go polubił.
Czym on się zajmuje?
Nie jest nikim ważnym.
To tylko nierozważny gość, który niczego się nie boi.
Mężczyzna.
Dobry wieczór.
Co dla pana?
Poproszę curry z tofu i soju.
Jeden kieliszek?
Cóż...
Jak smakuje?
Gorzko.
Przekonania.
Ambicja.
Takich słów używają ci, którzy nie mają nic oprócz ego.
Nic na nich nie zyskają,
to tylko upór i głupota.
PYSZNE ŻYCIE
Dziękuję.
Zapomniał pan książki.
Proszę ją wyrzucić, znam ją na pamięć.
Dobranoc.
POKONAM GO
WYNIOSŁY SPADKOBIERCA JANGGI, JANG GEUN-WON
DYREKTORKA KANG MIN-JUNG RATUJE DOBRE IMIĘ FIRMY JANGGA
Dziewiątego doszło do napaści w Jangga Pub
będącym częścią Grupy Jang.
Napastnik zaatakował pracownika za to, że go nie rozpoznał.
Okazało się, że ów napastnik
to syn prezesa Janggi, Jang Dae-hee,
22-letni Jang Geun-won.
Pod wpływem alkoholu odmówił pokazania dowodu pracownikowi
i zaatakował go,
mówiąc, że zwierzę powinno szanować swojego pana.
Uderzył pracownika w twarz.
Nagranie się rozprzestrzeniło
i spowodowało spadek akcji Janggi,
ogólnokrajowy bojkot
i oburzenie.
Do Seulu, proszę.
Cześć, Saeroyi.
Wiem, że do ciebie nie pisałam.
Przepraszam.
Gdy wyobrażałam sobie, jak się tam czujesz,
bałam się napisać
i spytać, co u ciebie słychać.
Pewnie powiedziałbyś mi,
żebym się nie martwiła.
Dobrze się czujesz?
Tęsknię za tobą.
Mieszkam w dzielnicy Itaewon.
Nie byłam pewna, co napisać,
więc postanowiłam, że opiszę ci moją okolicę.
Byłeś kiedyś w Itaewon?
Co roku 31 października
obchodzi się tu amerykańskie święto.
Podobno w ten sposób można ukoić duchy zmarłych
i przegonić demony.
Ludzie zakładają dziwaczne stroje i nakładają straszny makijaż,
żeby duchy nie zrobiły im krzywdy.
To święto
to Halloween.
Mnóstwo ludzi przyjeżdża do Itaewon, żeby świętować Halloween.
Dorośli przebierają się w śmieszne stroje.
Itaewon to ciekawe miejsce nawet w pozostałe dni roku.
Są tu ładne budynki i ludzie z całego świata,
więc czujesz się jak za granicą.
W tym miejscu...
wszyscy wydają się wolni.
To idealne miejsce na spacer.
Wygląda, jakby w jednym miejscu skondensował się cały świat.
Zakochałam się w tej ulicy.
Gdy nią spaceruję,
bardzo za tobą tęsknię.
Za wzgórzem, z którego zbiegaliśmy w dzień mojego egzaminu.
Za jeziorem, przy którym poprosiłeś mnie o numer.
Za twoim
wstydliwym uśmiechem.
Chcę znów go zobaczyć.
Będę na ciebie czekać.
Życzę ci szczęścia teraz i na zawsze.
Oh Soo-ah.
Super.
Co? Co jest?
Boże.
Kim ty jesteś? O co chodzi?
Kiedy wyszedłeś?
Oh Soo-ah?
Co...
- Jakim cudem... - Cieszę się, że cię widzę.
Super.
Ale miła niespodzianka.
Tak.
Kiedy wyszedłeś?
Cóż...
- Schudnij trochę, to będziesz modelem. - Seok-cheon.
Cześć, Soo-ah. Wesołego Halloween!
Chodź, siadaj.
Co to za przystojniak? Twój chłopak?
Nie.
Serio?
Masz jakąś inną dziewczynę?
- Nie. - Nie podrywaj go.
Bo powiem Philipowi.
Nie przesadzaj, tak tylko pytałem.
Poza tym on wcale nie jest przystojny.
Wygląda jak kasztan.
Kasztan? Kasztany mogą być seksowne.
Ale ci odstają. Słodki jest.
Nigdy nie idziesz na kompromis.
Nie.
Kojarzysz Seok-cheona.
Tak, widziałem go w telewizji.
Dziwnie było spotkać go na żywo.
Jest ważnym graczem w Itaewon.
Dużo się od niego uczę.
To świetnie.
Co robiłeś po tym, jak wyszedłeś?
Musiałem załatwić sporo spraw.
Spraw?
A ty? Studiujesz?
Tak.
Za rok zaczynam pracę.
Już?
Będę pracować dla Janggi.
Rozumiem.
Ty chciałeś założyć własną firmę.
Zająłeś się tym?
Tak jakby.
Jasne. Gdzie będzie ta knajpa?
Planowałem się rozejrzeć
i zastanowić.
Ale tu mi się podoba.
Co?
W Itaewon?
Tak.
Itaewon? Cóż...
To kiepskie miejsce na nowy biznes.
W tygodniu bywa tu dużo mniej ludzi niż w weekend.
W porównaniu do centrum, Hongdae czy Kondae,
ludzie wcześnie stąd wyjeżdżają.
W dobrych miejscach są duże marże.
Ale czynsz i depozyt też są wysokie.
Tu mi się podoba.
Bardzo.
Kiedy zaczynasz?
Za siedem lat.
Wszystko w porządku?
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Za siedem lat? To kupa czasu.
Czym się zajmiesz teraz?
Połowem dalekomorskim.
Robisz to specjalnie?
Przepraszam.
Byłemu skazańcowi trudno jest zostać marynarzem.
Cudem zdobyłem uprawnienia.
Dlaczego chcesz być marynarzem?
Skończyłem gimnazjum i byłem więźniem.
Nie mam zbyt wielu możliwości.
Cóż...
Gdy trafiłeś do więzienia,
pomogłam ci sprzedać knajpę twojego taty i odebrać pieniądze z ubezpieczenia.
To spora kwota.
Oprócz tego
tata oszczędzał pieniądze na moje studia.
To dlaczego chcesz pracować na morzu?
To cena za życie mojego taty.
Musi być wyższa.
Kiedy zaczynasz?
- W przyszłym tygodniu. - Już?
Długo zostajesz w Itaewon?
Wracam pierwszym autobusem.
Serio?
No dobra. Będziemy bawić się całą noc.
Jasne.
Pierwszy raz od tamtej nocy
uwolniłem się...
od burzliwych emocji,
bolesnej tęsknoty
i myśli o zemście.
Raz, dwa, trzy.
Moja pierwsza wizyta w Itaewon.
Moje pierwsze Halloween.
Z moją pierwszą miłością.
To był idealny wieczór...
przed...
czekającą mnie długą podróżą.
Mam iść ciągle prosto?
Tak.
Idziemy przed siebie.
Dobra.
Ciężka jestem, co?
Nie. Powinnaś trochę przytyć.
Przepraszam.
Naprawdę nie jesteś ciężka.
Przepraszam.
Za co?
Wiem,
jak nienawidzisz Janggi.
Możesz mną za to gardzić.
Nie bądź głupia.
Życzyłaś mi szczęścia teraz i na zawsze.
Co?
Po śmierci taty
w więzieniu byłem strasznie samotny.
Ale gdy przeczytałem to zdanie w twoim liście,
poczułem się lepiej.
Nie mógłbym tobą gardzić.
Żyjesz swoim życiem.
A ja zawsze będę ci wdzięczny.
No dobra.
To tutaj?
Tak.
Wyjeżdżasz już?
Tak.
Dzisiaj
świetnie się bawiłem.
Kiedy wrócisz?
Nie wiem.
Jeszcze nie jestem pewien.
To stary budynek, w środku jest chłodno.
Mam mały pokój.
I tylko jedną kołdrę.
Co?
Chcesz zostać na noc?
Nie chcesz?
Jeszcze nie jestem bogaty.
To nie.
Saeroyi.
Uważaj na siebie.
I nie choruj.
Dobrze.
Ty też.
Wracaj do środka.
- Lee Jun-dong. - To ja.
Park Hui-jun.
Park... Oryginalnie.
- Park Saeroyi. - To ja.
- Yu Tae-hyeon. - To ja.
7 LAT PÓŹNIEJ
Chcę, żeby ten drań
się przekręcił.
Jego danie wygląda lepiej niż moje.
Mam go dość. Chcę ją mu odebrać.
Nie obchodzi mnie, czy inni przez to ucierpią.
Chcę być najlepsza.
Ale
czy tylko ja mam takie podejście?
To ja jestem zła?
Świat jest niesprawiedliwy. Nie będę miła.
Dziś
mogę być złym człowiekiem.
Odwiedź Vicious Bar.
To koncepcja.
Chwila.
Dlaczego ktoś miałby chcieć odwiedzić takie nieprzyjemne miejsce?
Ponieważ
wszyscy
urodziliśmy się źli.
Co?
Znacie teorię złej natury.
Zgodnie z nią ludzie są z natury źli.
Jeśli podążalibyśmy za naszymi instynktami,
cywilizacja by upadła.
Dlatego ludzie tłumią instynkty
manierami, rozwagą, moralnością i prawem.
Co z tego mamy?
Stres.
Co jeśli Vicious Bar ukoi nasz stres?
Jeśli to możliwe,
jestem zainteresowana.
To tylko wstępna koncepcja.
Proszę ją rozważyć.
Ciekawe.
Tak, interesujące.
To coś nowego.
Dziękuję.
Proszę nad tym pracować
i zgłosić się do mnie z raportem.
JANGGA
Soo-ah.
Masz coś do mnie?
- W sensie? - Jesteś wobec mnie
strasznie oschła.
A muszę być miła?
No dobra. Masz dziś jakieś plany?
Jadę do Itaewon.
Na spotkanie z kierownikiem lokalu.
Świetnie, też tam jadę.
Może cię podwiozę?
Soo-ah będzie mi dziś potrzebna.
Boże, Min-jung.
W pracy mów mi pani Kang.
Macie jakieś plany? Wtrąciłam się?
Skąd. Idziemy?
Wybacz.
W tak młodym wieku
zostałaś kierowniczką planowania marki.
Cieszę się, że razem pracujemy.
To wszystko dzięki pani.
Wiem. Masz dobrą nauczycielkę.
Pewnie, że tak.
Jesteś śliczna i kompetentna.
Od razu cię polubiłam.
Co myślisz?
Pora wybrać mentora?
Jeszcze dużo muszę się tutaj nauczyć.
To byłoby dla mnie za dużo.
Czy ty właśnie mnie zbyłaś?
Nie. Chcę się więcej nauczyć, żeby lepiej pani pomagać.
Masz gadane.
Zabrałam cię tu, żeby spytać, czy pójdziesz na randkę w ciemno.
Na randkę w ciemno?
Nie byłaś w żadnym związku, odkąd zaczęłaś dla nas pracować.
Dziękuję, ale może innym razem.
Będę zajęta nowym projektem.
Twoje życie jest strasznie nudne.
Aż tak lubisz swoją pracę?
Nauczyłam się tego od pani.
Nie tego miałaś się uczyć.
Na starość poczujesz się samotna.
Mam 29 lat.
Od tamtej nocy nie widziałam Saeroyiego.
Siedem lat to bardzo dużo czasu.
Gdy moje wspomnienia związane z Saeroyim zaczęły się zacierać...
Widzę, że sprzedali ten lokal.
Soo-ah.
Nic się nie zmieniłaś.
Saeroyi?
Kiedy zaczynasz?
Za siedem lat.
Minęło dokładnie siedem lat.
Roczny czynsz za wynajem w Itaewon to średnio 200 milionów wonów.
DANBAM
Plan 22-latka wydawał się nierealny.
Ale Saeroyi...
go zrealizował.
Dobrze ci się wiedzie?
Jemu
przyszło to
naturalnie.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA SON HYUN-JOO I HONG SEOK-CHEONA
POKONAM GO
Kim jest Jo Yi-seo?
Wariatka.
- Kontra. - Jo Yi-seo.
Młoda geniuszka z IQ równym 162.
Yi-seo jest też socjopatką.
Jesteś nienormalna.
Co za wścibstwo.
Mamy klientów.
Park Saeroyi otworzył lokal w Itaewon.
Kogo pani by wybrała?
Biedny Saeroyi przeze mnie zrujnował sobie życie.
Mam plan na 15 lat.
Dlatego lepiej się przygotuj.